سیمرغ

بی کسی ها (برای او که دیگر نخواهد آمد)

سلام .بازم هم بعد از یک تاخیر طولانی اومدم که این دفعه طولانی تر از دفعه ی قبل هم شده .نماز و روزه هاتون قبول درگاه حق.از همه ی دوستان عزیزم که تو این مدت به من سر زدن و من نتونستم جوابشونو بدم عذر می خوام مخصوصا باران عزیز و یاسی و خلاصه همه ی شما بزرگواران.

آمد و باغ دلم را نوبهاری کرد و رفت

دردهای تازه ام را جاودانی کرد و رفت

آمد و تصویر محوش واضح و شفاف شد

آتش در زیر خاکستر هوایی کرد و رفت

هسته ی این روزگار منجمد را ذوب کرد

لحظه های بی کس دل را خدایی کرد و رفت

با تلاقی های چشمش چشم دل را نرم کرد

نارسیده بی سبب عزم جدایی کرد و رفت

دل به چشمان قشنگش گفت رنج عاشقی

در فراق عاشقی ها هم نوایی کرد و رفت

یک بیابان بی کسی با رفتنش برجای ماند

حال پر اندوه دل را آسمانی کرد و رفت .

+ نوشته شده در جمعه ششم مهر 1386ساعت 13:31 توسط مهدی عسکری فرسنگی |